شاپور فن دونر اولریش از مادری ایرانی و پدری اتریشی(کلنل هانس دونر اولریش) در  بیمارستان سن ساموئل شهر مادرید چشم به جهان گشود.

چشم انداز فرهنگی شهر محل تولدش و پیشینه والای تبار ایرانی اش ! و استعداد پدر زادی اتریشی اش

در موسیقی از او در همان اوان کودکی و نوجوانی نوازنده چیره دستی ساخت....مثال زدنی!!

شاپور فن دونر اولریش  عجیب شیفته سینما بود ومشخصا وودی الن..

تا جائیکه اولین اجرایش را در سالن امپریال شهر برن و در سن شانزده سالگی . به او تقدیم کرد!

شاپور در هفده سالگی ((جادوگر ساکسیفون نواز )) لقب گرفت.

اندی-جی-رمزی در ((نیویورک تایمز)) اصالت پارسی شاپور را بهمراه اصالت اتریشی اش ملغمه ای از سحر شرقی و فن اروپایی اصیل نامید!! و از شاپور به عنوان استعداد قرن یاد کرد.

تک نوازیهای وی کنار مزار بتهوون .....باخ و البته موتزارت هنوز در یادها مانده.

او نوازندگی را در قبرستان پر لاشز و کنار بزرگان مدفون در انجا به اوج رسانید...انجا که زیر بارش شدید باران ساکسیفون طلاییش را تبدیل به افسانه نمود!!

شاپور در دیداری از سرزمین مادری اش ایران نیز تک نوازی شور انگیزی بر فراز برج میلاد انجام داد که موجب واکنشهای غیر قابل پیش بینی از طرف مردم و مسئولین گردید...

کار بالا گرفت و با وساطت سفیر وقت اتریش ختم به خیر گردید....قضیه ار انجا ناشی میشد که شاپور  در برخورد با بانوان اختیار از کف داده و با انها دست داد!!!

شاپور فن دونر اولریش دیگر به وطن مادری اش باز نگشت و درنا مه ای به اردشیر ارد افشار رهبر ارکستر ملی ایران این گونه نبشت:

بازی سرنوشت بزرگمردان را از موطنشان دور نگه میدارد ...تا شاید مجسمه و یا سنگ قیرشان یاد اور بزرگی شان باشد....ما نیز چنین!

جز این نامه و شاید چند پیغام و انگشت  شمار کارت تبریک های مناظر ایران مانند تخت جمشید و ...

و البته گل و بلبل!! هیچ مراوده ای  در هیچ سطحی از شاپور با موطن مادری اش دیده نشد!

شاپور با زنان کمی در زندگی اش بر خورد کرد چه از لحاظ عاطفی و چه ....

اما همین اندک زنان تاثیر فرا وانی در زندگی اش گذاشتند! تا انجا که وی اهنگ حزین و رمانتیک ( کف دستم به صورتم نمیرسه)!! رو به اندره ا اولین عشق اش تقدیم کرد....

زندگی خصوصی شاپور بازتاب رسانه ای انچنانی نداشت!در واقعه او سعی میکرد ارام و بی سرو صدا زندگی کند...

اما

بودند چیزهایی مثل عشق او به فوتبال و تیم منچستر یونایتد.....علاقه اش به موسیقی راک  و باب دیلن!

تماشای فیلمهای اسکور سیزی ..رابرت دنیرو...ال پاچینو...و مشخصا وودی الن  که زبانزد همه بود!

کسی شاپور فن دونر اولریش  ر ابا لباسهای فاخر پاریسی یا رمی ندید!

او مثل همیشه تی شرت و شلوار جین میپوشید!!

شاپور هیچ گاه ازدواج نکرد...یا لا اقل چنین به نظر رسید..چه او هیچوقت در مجامع عمومی همراه زنی دیده نشد!!

حتا در مراسم اسکار که به همراه ایناریتو موناکوریس بخاطر ساخت مویسقی متن فیلم: پدران و فرزندان  جایزه را از ان خود کرد نیز تنها بود!!

در ...گرمی....ونیز...کن و ..نیز چنین!

رفاقتش با وودی الن و سر الکس فرگوسن و ژان رنوو میک جگر سالها ماندگار ماند...و شاپور همچنان ساکسیفون مینوازید تا اینکه...

دست به احمقانه ترین عمل عمرش زد!!!

شاپور قبل تر ها بعنوان نوازنده در موسیقی متن فیلم مالنا!!! شر کت داشت!و همانجا بود که برای اولین بار مونیکا بلوچی را دید ....و دل ودین باخت ...انهم یکجا!!!

وی در احمقانه ترین عمل عمرش نامه ای را عاشقانه برای مونیکا بلوچی نگاشت و غافل بود از اینکه چرک نویس هایش لو رفته و تبدیل به رسوایی مضحکی گردید!

و چنان شد که نمی بایست میشد!!

بلوای بر پا شده با موجی از بازتابهای رسانه ای همراه شد و او را با سالیان سال اعتبار به باد داد!

عکس العمل محتاطانه مونیکا  بلوچی در قبال این حادثه نیز مزید علت گشت و به شایعات دامن زد!

عکسهای مونتاژ شده در اینترنت رها گشت و یک شبه از شاپور چهره عجیبی در لباسهای عجبیتر و موقعیتهای عجیبتر بر جای گذاشت!!

در همان ساعات اولیه دولت ایران ملیت مادری وی را کتمان و انرا زاده خیال صهیونیسم جهانی دانست!

چین وی را زاده استکبار نامید...

کاسترو از او به عنوان نوازنده بازار استعمار یاد کرد...

چاوز از مردم ونزوئلا خواست اثار وی را به اتش بکشند....

و

چنان شد که شرم شرقی شاپور کار دستش داد و عشق مونیکا بلوچی به بادش داد!!!

...........

او

در یک روز سرد پائیزی با کمک های وودی الن و سر الکس فرگوسن به ایران رسید و مخفیانه به بالای برج میلاد رفته و با پرتاب خویش به پائین به عمر پر برکتش در سرزمین مادری اش پایان داد...

چنین گشت که حرکت ناشیانه شاپور فن دونر اولریش !! منش ساکسیفون نوازی اش را به باد فنا داد..

 رفقا زیاد به شخصیت حقیقی و حقوقی نامبرده معلوم الحال گیر ندهید